Feiten
Werkneemster is op 28 mei 2019 in dienst getreden bij werkgever als verzorgende IG. Per 1 oktober 2024 zou werkneemster haar werkzaamheden op een andere locatie binnen werkgever voortzetten.
Na haar laatste avonddienst op 30 september 2024 heeft zij voor haar collega’s cadeaupakketjes achtergelaten. Deze pakketjes waren voorzien van een kaartje in de vorm van een baarmoeder met daarop de tekst: “het is zeer kut dat ik ga”. Daarnaast bevatten zij – onder andere – ansichtkaarten met de tekst “And the wise one said ‘fuck this shit’ and found another job. Adios”, toiletverfrisser met de tekst “Fuckoff spray – Keeps all the idiots and assholes away up to 4 hours” en pennen met teksten als: “Everyone’s Judging You / Can’t fix stupid, but we can sedate it / I am starting to feel sick tomorrow”. De pennen met de laatste tekst kwamen terecht bij een collega die regelmatig afwezig was in verband met long-covid en een collega die een ernstig zieke zoon had.
Ook heeft de werkneemster een post-it op het bureau van een collega achtergelaten met daarop de tekst: “Doe wat met de feedback”.
Op 4 oktober 2024 is werkneemster op staande voet ontslagen.
Werkneemster verzoekt een veroordeling van werkgever tot betaling van een billijke vergoeding van €10.000,-, de gefixeerde schadevergoeding en de transitievergoeding.
Wat oordeelt de kantonrechter?
Allereerst is in het geschil of het op 4 oktober 2024 gegeven ontslag op staande voet rechtsgeldig is. Ten aanzien hiervan overweegt kantonrechter als volgt.
Werkgever heeft werkneemster op staande voet ontslagen, omdat het gedrag van werkneemster en de achtergelaten cadeautjes zeer in strijd met de gedragsnormen van werkgever zijn en aanstootgevend, beledigend, kwetsend en respectloos richting collega’s. Daarnaast heeft werkneemster nauwelijks tot geen berouw getoond en niet laten blijken dat ze beseft en begrijpt wat de gevolgen van deze acties op haar omgeving zijn. Een medewerker die zich schuldig maakt aan grove belediging en/of bedreiging, dan wel intimidatie van collega’s en vervolgens alle blijk van reflectie ontbeert, past niet binnen het bedrijf van werkgever.
Werkneemster betwist dat sprake is van een schending van de gedragsnormen van werkgever, aangezien hierin niet is bepaald dat het gedrag van werkneemster evident niet is toegestaan. Verder stelt zij dat op de afdeling waar zij werkzaam was geen uitvoering gegeven werd aan het beleid van werkgeefster ten aanzien van ongewenst gedrag én mocht dit beleid wel toegepast worden, dan stelt zij dat haar gedragingen conform het beleid niet tot ontslag kunnen leiden.
Naar het oordeel van de kantonrechter zijn de gedragingen van werkneemster gênant en misplaatst en had zij zich hiervan behoren te onthouden. De gedragingen zijn echter niet zodanig ernstig dat sprake is van een geldig ontslag op staande voet. De kantonrechter is er niet van overtuigd dat werkneemster bepaalde teksten bewust bij bepaalde werknemers heeft geplaatst. Verder is onvoldoende gemotiveerd betwist dat de pennen via Temu zijn gekocht en dat de teksten willekeurig door Temu zelf op de pennen zijn gedrukt, zodat geen sprake was van een vooropgezet plan met zelfbedachte teksten. Een ontslag op staande voet is de nucleaire optie die niet te snel en te lichtzinnig mag worden ingezet. Werkgever had moeten kiezen voor bijvoorbeeld een op non-actiefstelling.
Ten aanzien van de door werkneemster verzochte billijke vergoeding heeft werkgever aangevoerd dat het onwaarschijnlijk is dat het dienstverband nog lang zou hebben voortgeduurd. De kantonrechter volgt werkgever in zijn verweer dat de arbeidsovereenkomst, als werkgever een ontbindingsverzoek had ingediend, nog ongeveer vier maanden geduurd zou hebben. De kantonrechter kent een billijke vergoeding van één maandsalaris toe. Ook de gefixeerde schadevergoeding wordt toegewezen. Datzelfde geldt voor de transitievergoeding: de gedragingen van werkneemster kwalificeren niet als ernstig verwijtbaar.
U leest de uitspraak hier.
Auteur: Esmeralda de Jongh